17.7.17
Τι μπορώ να πω
Για τις ηρωίδες της νύχτας
Και τα ψέματα που πέρασαν
Και πιάσαν τόπο
Εγώ
Η συνάδελφος της μάυρης
Άραχνης κόρης
Με ένα βέτεξ κατά της βροχής
Σκουπίζω τα δάκρυά σου
Συνοδοιπόρε της υποψίας
Και της χαλαρής νεότητος
Πιάσε το κάδρο που πέφτει
Πώς μπερδεύτηκαν έτσι τα δωμάτια
Αχ
Χριστέ μου τι έγινε εδώ μέσα όσο έλειπα
Στη θέση μου βρίσκεται μια πιατέλα
Στο μπάνιο δεν υπάρχει κανείς!
Μαύρο χρώμα της πολυχρησίας
Γύρνα απ´ την άλλη
Τι πρόκειται να συμβει σε όποιον 
Δεν έχει βήμα να μιλήσει
Τι γίνεται κατά τη διάρκεια μιας
Μετάβασης;
Κόρες της Νύχτας
Κάθε απάντηση είναι εφικτή
Οι εκ των έσω ας μιλήσουν
Σαν
Να μην έγραψαν ποτέ ούτε ένα ποίημα
Κι ύστερα 
να κλειδώσουν το μαγαζί

14.7.17
όταν μπαίνω μέσα
σ' εκείνη την αποθήκη σκέφτομαι
-πού είναι το ποτό μου;
φέρτε μου το ποτό μου!
ύστερα κοιμάμαι δειλά δειλά
στο πάτωμα
ενώ βλέπω τον ανεμιστήρα να γυρνάει
στη γωνία παίζει ο μπαμπάς
με τα παιδάκια του
δίπλα κάθεται κάτι
πιο πίσω είναι η νύχτα που φεύγει
7.7.17
Ο σκύλος μου κάνει κόλπα
Κι εγώ
Γράφω ποιήματα σε
Χαρτάκια παραγγελιών
Ένας εσπρέσσο
Ένα τζιν τόνικ
Και μια ζωή
Που πέρασε
Ο άντρας μου μοιράζει ποτά
Δε γνωρίζει
Πως έπειτα
Θα τον αφήσω σύξυλο
Μου ´δωσε ένα χαρτάκι να γράφω
Και χαμογελάει στον σκύλο μου
Που κάνει κόλπα
Εγώ γράφω βέβαια
Για ένα μέλλον που έρχεται
Κι είναι δημοσιογραφικό
Στις ειδήσεις
Θα λέγανε αδυσώπητο
Ή πρωτοφανές!
Πρόκειται να φύγω
Και ν´ αφήσω το ποτό μου
Σύξυλο
Κάποιοι θα τρέξουν πίσω μου
Πολύ λίγοι
Ίσως κανείς
Ένας μόνο
Μα εγώ τρέχω
Πιο γρήγορα

22.6.17
αυτό το μέρος
κρατά μια δεκαετία
ας γιορτάσουμε
τη στέγη
τον καιρό της νιότης
τη μοναδική τωρινή κατάσταση
την ποίηση
και το παρερχόμενο
σας ομιλεί ο ανιάρης
δέκα ετών
η συνέχεια
είναι μια είσοδος στην εφηβία
και ένα προοίμιο του αγαπητού μέλλοντος
που αδημονώ να μην έρθει
ας γιορτάσουμε
αναγνώστες των παθών
πιστοί
προσέλθετε

στην καρδιά της Αθήνας
βρίσκεται το Τορόντο
ο Στέφανος ο γνωστός χαρακωματίας
στέκει έξω από ένα νεοκλασικό σπίτι
κρατωντας μια καρέκλα
ένα στυλό
και αδίκως το παλτό του
η φούγκα ως ένα μεταφορικό μέσο
στους κύκλους της κλασικής μουσικής
συντρέχει και κατρακυλά μαζί του στο Φιλοπάππου
τα μάτια του λέει
είναι δυο τρύπες
από τον καπνό
τη σκόνη
ή το κενό
εγώ το μόνο που βλέπω είναι τα μάτια του

21.6.17
όταν δεν έχω χρήματα
κάθομαι στο σπίτι
και κοιτάζω γύρω
βλέπω τον εαυτό μου
να κάθεται και να κοιτάζει
γύρω
καθώς η αυριανή μέρα
είναι αμφιβόλου κατεύθυνσης
και το φαγητό μια υπόθεση
τύχης
το ρεύμα καίει
το νερό επίσης
κι εγώ κάθομαι
και σκέφτομαι
ποια ιδέα μπορεί να είναι η καλύτερη
αυτή της χρόνιας σερβιτόρας
του γερμανικού επαναπατρισμού
ή της νευρικής διάλυσης
που πια δε μοιάζει με επιλογή
αλλά με ένα γερό δίχτυ
που κάθεται δίπλα μου κι αυτό σαν χαμένο
αγνώστου πατρός
και μητρός
όπως εγώ
πάνω σε έναν βολικό
παλιό καναπέ κάποιας εποχής
κατά την οποία πολύ φοβάμαι
πως όλα έλαμπαν
τριγύρω
και κανείς ποτέ δε χρειάστηκε να σκεφτεί
τον τρόπο να σηκωθεί και να σταθεί
όρθιος
κι έκλαιγε
κι έκλαιγε
και δεν έφταιγε κανείς
για να θυμώσει
κι ακουγόταν εκείνη η φωνή
από το διάστημα
που τραγουδούσε
κι έλεγε:

θα περάσει σε λίγο
θα περάσει
μα θα ξανάρθει 
ύστερα θα ξανάρθει
τίποτε δε θα αλλάξει
σταμάτα
να κλαις
φταις 
ααα
εσύ φταις

βασίλη
άργησες
κι έτσι σιδέρωσα το πουκάμισό σου εγώ
βαλ' το να φύγουμε
δεν υπάρχει
άλλη επιλογή
απ' το να έρθεις μαζί μου
άλλωστε πρόκειται για μια γιορτή
άνευ σημασίας
και προηγουμένου
θα περάσουμε να πάρουμε
και τη μητέρα μου 
δεν κατάφεραν τα μάτια μου
να δουν τίποτε καινούριο
κανένας δεν ξεπέρασε
τον εαυτό του ούτε
έπραξε διαφορετικά μετέπειτα
ο γνωστός ακόλουθος της πρώτης διαδρομής
μόλις κατέφθασε στο σημείο νούμερο δύο
πρόκειται για την περιοχή
της τελικής
και εξαναγκασμένης απόβασης αφού βουλιάζουμε
πιαστείτε από οπουδήποτε σύντροφοι!
από μαλλιά
από φτέρνες
πιαστείτε από κάποιον
που μοιάζει σε κάποιον άλλο
και θα σωθείτε
ύστερα θα σας παν κάπου καλά
δε θα είναι κάτι το νέο βέβαια
μα θα είναι κάτι
κάτι
κάντε τα ίδια!
παρακαλώ κάντε
ό,τι κάνατε προηγουμένως!
η μνήμη και η γνώση της ας πάνε στα τσακίδια
μια ανακοίνωση των ΚΤΕΛ στον 21ο αιώνα
μια αθάνατη κυτταρικά αγάπη στο δισεκατομμύριο των οπτικών διαδικτυακών ινών το εμβρυακό έτος 2006 
ένας κωδικοποιημένος αριθμός τηλεφώνου κατά τον ίδιο χρόνο
fammi dimenticare το 2007
ο απαγορευμένος πεζόδρομος στη νήσο Λάρισα του 2009 κι η βίλλα των ονομάτων
ένα αθηναϊκό νόσημα το 2010 χωρίς εκδηλώσεις λεκτικής αγάπης
μία φωτογραφία αμφιλεγόμενης διάθεσης το 2011
ένα αποξηραμένο περιδέραιο το έτος 2012
κάθε επιτυχία τώρα σε επανάληψη
αξίζει να το ξαναδούνε οι νοικοκυρές
καθώς θα μαγειρεύουν
20.6.17
η καρδιά μου
έχει έναν χώρο για εκείνους
που παραμέρισαν

έχει μια τρύπα
όπου πέφτουν
και κλείνονται έπειτα
εκείνοι που έκαναν άδικο κόπο

η καρδιά μου υπάρχει
κι έχει κάνει χώρο
για κάποιους
που δέχτηκαν την επίταξη

έχω καρδιά

έχω καρδιά που λέει
κοιταχτείτε!

η καρδιά μου λέει
κοιταχτείτε!
με φοβερίσατε
κι είστε πουλιά

η καρδιά μου
έχει καρδιά
κι εκεί μέσα φαίνεται πως είστε ακόμη
νέοι

φόλες έπεσαν
τύμπανα χτύπησαν και διαλυθήκαν
κρότοι
πείνα
λευκοί γάμοι
κι εσείς έχετε μια θέση