19.11.17
ένα πιάνο
σαν φέρετρο
στέκεται μες στη μέση του διαδρόμου

έδωσα τα τελευταία μου χρήματα
για να αγοράσω ένα πιάνο
έσπασα δυο τζάμια
κατέστρεψα το πάτωμα

στο σπίτι μου
μια καταπακτή 300 κιλών
ένα μαύρο φέρετρο του 1904

είναι ένα σημάδι του μέλλοντος
το απερχόμενο ξύλο

είδα τα τελευταία μου χρήματα να σκορπίζονται
επιπόλαια γιατί
βρήκα αυτό το πιάνο
και δεν κατάφερα να το αφήσω πίσω

δανείστηκα χρήματα
και ξόδεψα τα τελευταία μου
επιπόλαια

τώρα το πιάνο παίζει
πάνω στα χέρια μου
κι είναι θλιμμένο


14.9.17
Στέκομαι μπροστά σ´ ένα θαύμα

Η ρωμαϊκή αγορά
Ένα τεράστιο χάπι
σαν πόδι
Η νέα μεταγραφή του Άρη χαϊδεύει
τρυφερά το χέρι μου και λέει

Θα σου πάρω το σπίτι
Σπίτι δε θα ´χεις να κρυφτείς
Σπίτι δε θα ´χεις

31.8.17
μπαμπά μου
αν πιεις ένα εγώ
θα πιω δέκα
γνήσιος συνεχιστής
της ανθρωπότητας

το μήνυμα έλεγε
φέρε τον αέρα με το μέρος μας

τώρα
στο νέο σπίτι
φυσάει μέχρι τα βάθη των ψυχών
των κόσμων
και της υγείας μας

αρρώστησα
πατέρα
καθώς άκουγα τη λαϊκή σκιά
να παίζει στο αυτί σου

εγώ σε είχα αγκαλιά


24.8.17
Το ουίσκυ
Πνίγει τον πόνο του
Μέσα μου ενώ
Τα σύννεφα τραβάνε κατά το κέντρο
Από ψηλά ακούγεται ο Ανδρέας Εμπειρίκος
Να έχει άδικο
Τα φώτα άναψαν κάτω
Οι μηχανές ζουν
17.8.17
Αθηνά,
Σου γράφω από το μπαρ
Είναι ένα βράδυ ίδιο
Με όλα τα άλλα
Η σκόνη δεν πήγε παρακάτω
Τα τραπέζια χάνουν τη φλούδα τους
Εγώ διψάω.

Θυμήθηκα
Την κοινή μας πορεία ενάντια
Στις γαριδομακαρονάδες
Αναρωτιέμαι
Πότε θα καταλάβει κανείς
Πως είμαστε για κάτι πολύ λιγότερο
Ή οπωσδήποτε κάτι περισσότερο
Όπως ένα σαλόνι από μπρούτζο.

Αθηνά,
Το μαγαζί έκλεισε
Κι εμείς πρέπει να πάμε κάπου αλλού.
Φαντάστηκα μόλις ένα μεγάλο νησί
Που έχω άλλωστε στην κατοχή μου
Οι ξακουστές κυρίες της Μινωικής εποχής
Επιστρέφουν.

Αθηνά,
Ο πραγματικός λόγος που σου γράφω
Είναι στ´ αλήθεια εκείνες οι γαρίδες
Τα υπόλοιπα είναι μια πρόφαση
Η αποτυχία στάθηκε εμπρός μας κι είχε μουστάκια
Με πήρε ο πόνος κατάβαθα.


https://athenathenaseme.blogspot.gr/2017/08/blog-post_45.html
  

5.8.17
Χαιρετίζει ο άνθρωπος και λέει

Σε θυμάμαι, ήσουν πλάι μου
τα τελευταία δώδεκα χρόνια
Υπηρετήσαμε τον ίδιο σκοπό
και χτυπήσαμε
το άδικο που απεδείχθη ακριβοδίκαιο
Αγαπηθήκαμε
αφού πορευθήκαμε ανειλικρινώς
Τα παιδιά ας κάνουν ό,τι διδαχθήκανε
και το σπίτι
ας ξαναπέσει
Είναι ώρα να πηγαίνω
4.8.17
Μιχάλη
Ο καιρός μόνο είναι γρήγορος
Η Παναγία δεν έκανε τη δουλειά της
Αφού δεν ήταν δική της υπόθεση
Εγώ πήγα εκεί που πρότεινες
Η Θεσσαλονίκη
Έφτασε πριν από μένα
Στο τηλέφωνο μού είχες πει
Πως θα δρούσε άμεσα
Στα αιτήματά μας
Μα εγώ η αλήθεια τελικά είναι
Πως δεν πήγα
Δεν έχω κουνηθεί από τη θέση μου συγγνώμη
Κλείνω θα σε δω το βράδυ
Στης Πλάτωνος το αχειροποίητο
Υπόγειο


30.7.17
μάταια τα μαλλιά
και τα δάχτυλα
και τα κεριά που καιν
η μυρωδιά 
αγαπημενη μου μάταιη βροχούλα
και αέρα
και σπόρια
και γλώσσες
κήποι
μάταιο το κερί που καίει
κι οι ροδιές
και τα φυτά
τα καλάμια μάταια
τα βαμβάκια
η νύχτα που μυρίζει
ο αέρας που φυσάει
το κλάμα κι οι άνθρωποι
ο πόνος όλων
και οι κουβέρτες τους
μάταιος ο δρόμος που πήραν
και ο άλλος
μάταιη η μητρότητα
μάταιο το κύμα
τα μάτια που το είδαν
μάταια τα άσπρα ρούχα
κι η μουσική
και τα γένια
μάταια τα κεριά
29.7.17
Αυτό;
Βαλ´το
Επίθεση τώρα