27.3.17
άνοιξα
τα ποιήματά σας
μέσα
στο ασανσέρ
αλλά μην ανησυχείτε
ανέβαινα εκείνη
τη στιγμή
προς τα πάνω

αυτό ήταν
είπα
ο ήλιος δύει κι εγώ
έμεινα μες στη μέση
κάθισα τότε
πάνω
σ' ένα κομμένο δέντρο
και προσπάθησα να θυμηθώ
τι δουλειά
είχα εγώ εδώ
πέρασαν κάποιες ώρες
μέρες και μήνες
έριξε βροχή
ήρθαν διάφοροι
το αμάξι
είχε συνέλθει
κι εγώ
σκεφτόμουν
να ο θάνατος!
να τος
στέκει
σ' εκείνη την άκρη
δεν υπάρχει
λωρίδα
στην οποία σταματάει κανείς
και ξεκουράζεται
ή σκέφεται κάτι
να το το τέλος! να το
στέκει
πλάι
κάποιος κόρναρε εντωμεταξύ
δεν υπάρχει
χρόνος για χάσιμο
κάνε στην άκρη φωνάζει
και φοράει ένα
καπέλο που μοιάζει αστείο
αλλά κλαίω μάλλον
να το το αστείο καπέλο!
το είδα και
τώρα πρέπει να πάω
αργά
προς την άκρη
25.3.17
μα εκείνη
λέει
όχι
το μπουκάλι
βουνό

το πόδι της
πάνω
στο τραπέζι
γυμνό


 
24.3.17
η ζωή σου μαζί μου
θα ήταν ένα όνειρο
σπασμένα γυαλιά
φυτά
πυροτεχνήματα φουγάρα
οι τοίχοι δίχως όψη
περιπατητές
πλάι μας

η ζωή σου μαζί μου
θα 'τανε
μια επιτραπέζια
πανδαισία χορευτών
ένα ηχηρό μήνυμα

η ζωή σου θα ήταν
ένα όνειρο μαζί μου
κρανίου τόπος
εγώ κι εσύ
μια φοβέρα κάπου πολύ
μακριά

η ζωή μας θα ήταν
ένα αυτοκρατορικό διάταγμα
μια μελέτη στη Ρίγα
ένας άνθρωπος που γέρασε
και μοιάζει
ευτυχής

η ζωή σου μαζί μου
θα πήγαινε για μπάνιο
και παγωτό
ένας σοφός άντρας
που πίνει
ένα ποντίκι
πάνω σε ένα
κομμάτι τυρί

η ζωή σου θα ήτανε μαζί μου
ένα αρχαίο όνειρο
αρχαία εκλαίρ
αρχαία στόματα
αρχαίοι γρανίτες
που μας ενώνουν

η ζωή μας
θα ήταν σε
ανθρώπινη καραντίνα
εγώ κι εσύ
κι ένα μεγάλο σελοφάν
που ανεμίζει

η ζωή σου μαζί μου
ένα παλάτι στη θέση του κοτετσιού
ένα τροχόσπιτο στη θέση
του μαξιλαριού

η ζωή μαζί σου
θα ήτανε
άπορη
μα τουλάχιστο
δε θα γινόταν
να τσακίζεσαι σε εταιρίες
και περιφερειακές οδούς

η ζωή μας
θα ήταν ένα όνειρο
δικό μας χώμα
φυλή του ύπνου
κορίτσια με χρυσά
γενναιόδωρα ανθέμια

η ζωή μας
θα ήταν ένα παπούτσι
σακατεμένο
αστεία δάχτυλα που γλιστράν
και εμφανίζονται γυμνά

 η ζωή σου μαζί μου
θα ήταν ο Ρέξιο
ο σκύλος
που δυναμώνει
που γλείφει τη νοστιμιά
του πάτου
και ξυπνάει μέσα
από μια τρύπα

η ζωή σου μαζί μου
και τι δε θα 'τανε
ένα όνειρο
μια αιώνια καλλονή
μια φασολιά Βαβέλ
ένας ένοπλος βίος
γερά σπασμένες
καρέκλες
θάνατος στο ρινγκ
17.3.17
την έψαχνε μέρες
ο σκληρός άνθρωπος
κάποιος
του είπε
πως εγώ είχα φροντίσει για
όλα
κι έτσι
πέρασε και δε με βρήκε
μόνο του είπαν
πως παραλίγο να ήταν ακόμα εδώ
μεγάλη και τρανή
μα έφυγε μέσα
απ' τα χέρια μου
λίγοι μήνες
κάτω απ' τα εργοστάσια
του ύπνου
μείναν
μπύρες θα τρέφουν
το πνεύμα
των καίριων φίλων
ύστερα θα αναχωρήσουμε
προς το αμερικάνικο
όνειρο
τα βουνά
θα βαραίνουν και η θάλασσα
θα αποπνέει
τη διάθεση
επιστροφή είναι το δέσιμο
των παπουτσιών
ο γυρισμός
είναι
το κυριότερο αγαθό
εργάστηκα σκληρά
για την εντοπιότητα
εδώ υπάρχει σκόρος
και πίσσα
αβαρείς άνθρωποι με μωρά
ασβοί και τζόκινγκ
κόρναρα χτες έναν άμυαλο
και
αποκρίθηκε
ευχαριστώ
ένα ταξίδι στο παρίσι
θα ήταν
κάτι το αναμενόμενο
ένα εργαστήριο βιτρό, ζωγραφικής
φωτογραφίας και σωστής θέασης
θα ήταν
κάτι το φυσικό
οι διάφοροι περιμένουν τον βγάλτη
και εμείς
θα σταθούμε σύντομα
στο κέντρο 
στη Θεσσαλονίκη
είναι ένα σπίτι
και έρχεται και φέγγει
σαν σινεμά
οι καλύτερες παραστάσεις
δικές μας φέγγουν
υπάρχουν ακανόνιστα παράθυρα
και μια
σιδερένια πόρτα που φέγγει
ο χώρος είναι ασύμμετρος
και αμέτρητος
και προχωράς
σαν σε έναν βοτανικό κήπο
ενώ παράλληλα δεν ξεχνάς
πως βρίσκεσαι στο
σπίτι σου το μέγα άλσος
όπου στο πάτωμα
βγαίνουν
χόρτα και φιλικοί
άνθρωποι
η βαρύτητα μας ξεπερνά
κι ο καναπές έχει πράσινες
γωνίες για τον καθένα που φέγγουν
κόκκοι μαύρου πλήθους
φτερά κόκκινων ανιψιών
που επισκέπτονται
για μια
προσωπική ανύψωση
τα πτηνά στέκονται πίσω απ'τα τζάμια
και χωράν
χωράν στο στόμα της
γάτας
χωράν ανάμεσα στο ντιβάνι και το
σκέπασμα
το τραπέζι είναι στρόγγυλο και γυρίζει
σαν μια πίστα
με μοντέλα και τούρτες
το φως είναι παντού
σαν τα βήματα
και τα κρεμαστά βιβλία
το φως είναι παντού
σαν τον ήχο της ησυχίας
ήσυχοι ποταμοί κυλάν
και βρώμικα πόδια χαίρονται
στην ακτή
τριγυρνάμε στον γαλάζιο χώρο και
την μπάσα κουζίνα που φέγγει
ο περίγυρος αναστενάζει
και φθονεί
την ολότητα
ο μακρινός εξώστης αγωνιά
οι κυρίες θα είναι δίπλα μας
σαν ένα άγριο ψάρι
που δεν πιάνεται
ο άνθρωπος με τα άσπρα μαλλιά
θα περάσει στις έξι
και θα είναι δίπλα μας
αστράφτει το μαύρο μας πάτωμα
και κλωτσάει ο φταίχτης
που χάθηκε
ο τόπος είναι ευτυχής
που μας έχει





















(εδώ βλέπουμε τη σιδερένια πόρτα)

10.3.17
Επρόκειτο για ένα σπίτι
που το ίδιο
έπαιζε μουσική
διέθετε τροπικά ψάρια
και βιτρίνες
με σπουδαίους φωτισμούς
Το πάτωμα υπέφερε
από μυοσκελετικούς πόνους
το ταβάνι φαινόταν κάπου στο βάθος
του ορίζοντα
κι η κουζίνα θα έλεγε κανείς
πως ήταν ένας
απίθανος λαβύρινθος
απ' τον οποίον επέστρεφες πάντα
διψασμένος
και επομένως
έπρεπε να ξαναγυρίσεις
Στον κυρίως χώρο βρισκότανε
ένα μεγάλο τραπέζι συζητήσεων
το καταλάβαινε κανείς
εύκολα
από τη μία και
μοναδική καρέκλα
που επέτρεπε στον έναν
να πει τη γνώμη του στον έναν
κι έτσι να βγει
ένα
και μοναδικό
συμπέρασμα ως ποίημα του διαλόγου
Το πρώτο δωμάτιο είχε κλίση
άγνωστων μοιρών
πιθανώς τριών
και βάλε
οι οποίες
σε έστρεφαν αντίστοιχα και φανερά
στο παρόν, το παρελθόν
και το μέλλον
Το δεύτερο δωμάτιο
ήταν ολόισιο και
αισθηματικά ανέπαφο
θα 'τανε το δωμάτιο
των τελείως ξένων
που πιθανώς θα περνούσαν
κάτω στον δρόμο
κάποια ανήσυχα βράδια
Το υπόγειο έβλεπε αυτόν τον
γνωστό δρόμο
όπως
και τα πόδια αυτών των αγνώστων
κι έτσι είχε μια αίσθηση
πάγου
και καλοπέρασης
Σε όλους τους τοίχους
κρεμόταν
εκείνος
ο άνθρωπος
πλάι στο σιδερένιο χέρι
και την πόρτα
με τον ευγενικό αριθμό
είκοσι


Σημείωση Πολιτικού Μηχανικού: Το διαμέρισμα σχεδιάστηκε ακριβώς όπως περιγράφεται στις ανωτέρω γραμμές. Για την κάτοψη απευθυνθείτε στο ιπτάμενο γραφείο μου.
τι μπορεί κανείς
να πει για αυτό
παρά
μπράβο, μπράβο σας μάτια μου
νικάτε τη ζωή
τον θάνατο και την απόγνωση
ελάτε τώρα
εγώ;
ξεχάστε αυτήν την τρελή φωτιά
μη χτυπάτε
το κεφάλι σας
με τα χέρια σας
ή τον τοίχο
δε θα θυμηθείτε με τούτο
τον τρόπο
αν καήκατε ή αν αντίθετα
διαφύγατε τον κίνδυνο
ρωτήστε εμένα
μιας και είμαι εδώ
και ως εμπειρογνώμων
θα σας πω τα γεγονότα
όπως συνέβησαν
φωτιά, ναι, έλαβε χώρα
ναι, καήκατε εσείς
και όλοι
ζωντανοί
πρώτα φυσικά από τις γνωστές
αναθυμιάσεις
κι ύστερα οι φλόγες
σας αποτελείωσαν
και συνέχισαν
παρακάτω