Απολλιναίρ! 

Απολλιναίρ εσύ κατσαρίδα

στο ταβάνι 

της φυλακής απ' όπου ο φίλος σου

σου γράφει ένα γράμμα 

καθώς εσύ κρύβεσαι 

και χλωμιάζεις

από την ομορφιά του καθαρού πνεύματος

ενός μονόχειρα 

που γράφει με το αριστερό μοναδικό του πια

χέρι

Απολλιναίρ!

γιατί δεν παραδέχτηκες

πως έκλεψες τον φίλο σου! 

Ή ακόμα χειρότερα πως έσπευσες 

να γίνει φίλος σου παρά εχθρός 

εκείνος ο ποιητής με την αλήθεια στα χέρια

τι λέω! στο χέρι! που δούλεψε

όλες τις δουλειές που υπάρχουν

και έγραψε όλα τα γραπτά που υπάρχουν

χωρίς να νοιάζεται

και να υποφέρει 

όπως εσύ για τη φήμη σου Απολλιναίρ κλέφτη

χλωμέ 

χλωμέ

Μετρούσες τις μέρες και δεν πρόλαβες

να τυπώσεις τη λογοκλοπή σου

πριν το πρωτότυπο δημοσιευτεί! 

Χαζέ

Άτιμε

Καημένε Απολλιναίρ 

αγάπησες φριχτά

αυτόν που ζήλευες κι εκείνος

σε δέχτηκε γιατί κι η καρδιά του ακόμα ήταν ελεύθερη 

Κι όμως

το ήξερε πως τελείωσες

τελείωσες το 1911

τη χρονιά που τον γνώρισες

Απολλιναίρ! ήσουν τουλάχιστον ποιητής

ενώ όλοι όσοι βρέθηκαν στη θέση σου 

δεν ήταν 

Δεν ξέρω τι να νιώσω για σένα

Λυπάμαι που πέθανες Απολλιναίρ

Τόση ώρα γράφω για σένα 

και την αδυναμία σου

να ξεφύγεις από την απόλυτη ομορφιά

ενός πράγματος που δεν ήταν δικό σου

κι ήθελες τόσο

τόσο πολύ 

να γίνει

Λυπήθηκα τα χρόνια που πέρασες

γνωρίζοντας

πως οι ιδέες σου 

δεν σου ανήκουν 

και πως με την πρώτη αναποδιά θα κατασπαράξεις

εκείνον που αποκαλείς φίλο

Στερεοτυπικά το έκανες κάμποσα χρόνια μετά

Λυπάμαι που πέθανες

Απολλιναίρ

χωρίς να διορθώσεις τον πόνο 

Ο Φρέντυ είπε

Δεν είμαι αρμόδιος να μιλήσω γι' αυτό

Σε υποστήριξε γιατί ήσουν τόσο απόμακρα

σαράντα χρόνια 

απών

και κανείς δεν πρέπει να τα βάζει με τους νεκρούς 

ή τους ασθενέστερους

τους από κάτω

που ροκανίζουν ένα κόκαλο

τα κάρβουνα

τη στάχτη