Ζωή μου

τι φοβερή ανατολή

τι συνέχεια! το πιάνο μου παίζει

κάτω από τα χέρια

που έγραψαν ένα τόσο μικρό βιβλίο

και φεύγουν οι σελίδες πάνω στο σώμα

του Γ Ι - όσο τον κοιτάζω παίζω καλύτερα

οι κούτες γεμίζουν μόνες τους

και στριμώχνονται στην πόρτα

κι εγώ θέλω να φύγω τους λέω

τι τραβήξαμε εδώ μέσα πράγματα!

αντικείμενα βιβλία μου στρώματα

πονέσατε 

από το βάρος 

το δικό μου 

κι εγώ 

ας μη θυμηθώ

αξίζουμε αυτό το θαύμα

ταπεινά θα σας κουβαλήσω

πάνω

στην πόλη με το βραχώδες έδαφος

στο σπίτι με το δωμάτιο του Στέφανου

το δωμάτιο με το ποτάμι και τα πόδια

που αλλάζουν

το δωμάτιο με το βιβλίο της Γένεσης

θα κυλάνε απ´ τα σκαλιά οι παράφοροι

και δεν θα φαίνεται από ψηλά

ο υπόνομος 

αντίο χάρτινοι δρόμοι

αντίο εικόνες παλιές της μάχης

αντίο τρόμε της αλλαγής

αντίο

αγάλματα ωραία

αγάλματα 

κακάσχημα ανθρώπινα τέρατα

φως 

φως

αγάπη

ήλιε

κλειδί 

έρχομαι 

έχω