4.1.17
η μάνα επιστρέφει
και το φώς κρέμεται
σχοινιά
κλειδί το ένα κλειδί και το άλλο
ανοίγουν συρτάρια
και πόρτες
και παλάτια
α τα παλάτια δεν ανοίγουν
η άμμος κλειστή
επτασφράγιστη παχιά αγάπη
κι ο απότομος ήλιος
που τυφλώνει
τον άνθρωπο και το σκυλί
πρώτα τον άνθρωπο
ύστερα το σεντόνι του
τυλίγεται στο σεντόνι κανείς
δεν ξύπνησε κανείς
κρυώνει κανείς
που δεν ασπάζεται
κι οι ιδέες πετάν
και κάθονται μακριά
σαν πουλιά κι είναι
μαύρες τελείες.