9.2.10
Είναι αυτό το μωρό. Με είδε μια φορά που η μάνα του μού χτύπησε το κουδούνι. Προσπαθούσα να βρω το σύρτη κι ένιωθα σκατά. Άνοιξα την πόρτα κι ο σκύλος μου άρχισε να γαβγίζει. Η μάνα φοβήθηκε, το μωρό ατάραχο. Κοιτούσε εμένα, ύστερα το σκυλί. Δε φοβήθηκε καμιά μας. Άκουσε τ'όνομά μου μια φορά μόνο εκείνο το πρωί. Από τότε, κάθε που βγαίνουν από το σπίτι τους, ακούω το μωρό να το λέει. Το προφέρει χωρίς λάθος. Καλούν το ασανσέρ και το μωρό μάλλον θα κοιτάζει κατά 'δω. Η μάνα απανταέι πως έφυγα για να σταματήσει αλλά εγώ είμαι πάντα εδώ και τ'ακούω όλα. Και το μωρό το ξέρει.
Δεν είμαι εντάξει με τα μωρά. Θέλω να πω, δεν ξέρω να κάνω κάτι το ιδιαίτερο. Μόνο καμιά φορά που οι γονείς τους κοιτάν αλλού, τους κάνω το χταπόδι. Άλλα γελάνε, άλλα τρομάζουν, άλλα δε νοιάζονται. Θυμάμαι ένα που έπιανε τα βυζιά μου. Όλη την ώρα τα πιανε δήθεν τυχαία όταν το έπαιρνα αγκαλιά. Δεν το ξαναπήρα. Κι ένα άλλο που μού'λεγε σ'αγαπάου. Δεν ξέρω γιατί. Πιστεύω πως ήταν όλα ψέματα.
Σκέφτομαι αν ξανακούσω εκείνο το μωρό να με φωνάζει εδώ απ'έξω, να βγω να με δει. Να με κοιτάξει σαν να'ξερε πάντα πως είμ'εδώ και τ'ακούω. Γιατί ήξερε. Γιατί είμαι εδώ και υπάρχω, αφού άμα τέτοιος άνθρωπος κοιτάζει στα μάτια σου, μάλλον υπάρχεις στ'αλήθεια.




10

At 9 Φεβρουαρίου 2010 - 9:37 π.μ., Blogger mamma said........
Χωρίς να μπορώ να πρσδιορίσω το γιατί με συγκίνησε βαθιά αυτό το κείμενο.

(είναι και μερικά σημεία που μου ήρθε να σε πειράξω αλλά με γάμησε η τελευταία παράγραφος)
 




At 9 Φεβρουαρίου 2010 - 2:05 μ.μ., Blogger kihli said........
να ανοίξεις την πόρτα και να του μιλήσεις του μωρού,γιατί σαν τα μωρά δεν έχει (ξέρω,ξέρω απ'αυτά)-και αν νομίζεις πως δεν τον καταλαβαίνει τον πόνο σου,λάθος κάνεις. Να σε συμβουλέψει δεν ξέρει,αλλά συμβουλες δε θες....
 




At 9 Φεβρουαρίου 2010 - 5:09 μ.μ., Blogger aniaris said........
mamma, ίσως επειδή ξέρεις πώς είναι να υπάρχεις κάθε μέρα.

kihli, φοβάμαι μήπως μετά από τόσο καιρό, η μάνα του τού έχει μάθει και τη λέξη λεφτά μετά τ'όνομα.
 




At 10 Φεβρουαρίου 2010 - 1:50 π.μ., Blogger Eraserhead said........
Τι γλυκός μπέμπης.
Τον συμπάθησα :)
Μ'άρεσε πολύ ο ΄τρόπος που μας διηγήθηκες την ιστορία με το μπέμπη. Ωστόσο μου δημιουργήθηκε μια τεράστια απορία
Πως κάνεις το χταπόδι;;;;; Θα ήθελα να το δω και να μάθω να το κάνω κι εγώ!
 




At 10 Φεβρουαρίου 2010 - 2:53 π.μ., Blogger aniaris said........
Κι όμως είναι μπέμπα! Με προβληματισε πολύ η σιγουριά σου ότι το μωρό είναι αγόρι μιας και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να προδίδει το φύλο.
Α! Το κάνω πολύ πετυχημένα αυτό το μαλάκιο. Γουρλώνω μάτια, σουφρώνω χείλια κι αρχίζω να βγάζω αστείους ήχους κουνώντας ώμους σαν πλοκάμια πάνω κάτω. Γίνομαι ένα αυθεντικό χταπόδι. Μεγάλο κόλπο. Δεν είμαι σίγουρη αν θα τα καταφέρεις!
 




At 10 Φεβρουαρίου 2010 - 12:30 μ.μ., Blogger deadend mind said........
εδω ειμαστε. καρδια περιβολι. η αμηχανια οφειλεται στη σοφια τους. σε καποιες φασεις αισθανεσαι οτι δεν μπορεις να κρυφτεις πισω απο ψευτικα χαρουμενες φωνες και πλατια χαμογελα και δεν ξερεις πως να αντιδρασεις και τι να πεις για να μπεις σκοσμο τους, να τον πιασεις και να εισαι αληθινος και να μην εισαι αυτο που συνηθιζεται. εγω. και αλλες φορες παλι μολις σε βλεπουν σου σκανε ενα χαμογελο σε φωναζουν με το ονομα που σου εχουν βγαλει και τρεχουν καταπανω σου και λες, καποιος ειμαι. μετραω.
αυτά.
 




At 10 Φεβρουαρίου 2010 - 12:31 μ.μ., Blogger deadend mind said........
*στον κοσμο τους. ελεγα.
 




At 11 Φεβρουαρίου 2010 - 6:51 μ.μ., Blogger aniaris said........
Αυτό το κάποιος είμαι ένιωσα κι εγώ. Τους άλλους μην τους αδικείς, δε χαμογελάνε ψεύτικα. Χαίρονται αλήθεια. Το ξερω γιατί έτσι παθαίνω με τα κουτάβια. Μου βγαίνουν δηλαδή όλες αυτές οι φωνές και τα σορόπια και δεν είναι καθόλου ψεύτικα, μόνο λίγο ενοχλητικά.
 




At 12 Φεβρουαρίου 2010 - 9:46 π.μ., Blogger deadend mind said........
ναι ναι, δε λεω οτι οι αλλοι το κανουν ψευτικα [οι περισσοτεροι τουλαχιστον γιατι με τα παιδια χωρανε διαφορα] λεω οτι εσενα δε σου βγαινει.

καλημέρα :)
 




At 12 Φεβρουαρίου 2010 - 5:33 μ.μ., Blogger aniaris said........
Πού ξέρεις, μπορεί σε λίγα χρόνια να χτυπήσουν και τα δικά μου καμπανάκια και να χοροπηδάω κι εγώ όταν τα βλέπω. Έχω ήδη ενδείξεις. Όταν βλέπω τρελιάρικο μωρό, μειδιώ.