8.4.17
Φεύγω πια
Μια φωτιά καίει στο σπίτι
Φεύγω
Γιατί κάποιος το ´πε
Στάθηκα κάτω από το ξενοδοχείο
Στοιχειό κι έκλαψα πικρά
Ενώ δίπλα μου διασκέδαζε η Θεσσαλονίκη
Τότε ο Άγιος Εφραίμ πουλώντας κουλούρια
Με παρακίνησε να πάω να σε βρω
Κάπου
Δεν ήξερε ούτε αυτός
Η Εγνατία θάβει κύριε
Και προσεύχεται πριν τον ύπνο
Η φύση ξεπούλησε
Και το δάκρυ μου έσταξε πάνω στο σκέπασμα
Του Νικόλα
Πες μου εσύ πού είσαι η ώρα τρεις και μισή
Στέκομαι από κάτω
Κι είσαι το
Μπαλκόνι
Είσαι το κουλούρι
Η κυνηγημένη πόλη
Θαυματουργός
Χρειάζονται τα μάτια μου κάποια όψη
Γιατί το σπίτι μου κάηκε