10.3.17
Επρόκειτο για ένα σπίτι
που το ίδιο
έπαιζε μουσική
διέθετε τροπικά ψάρια
και βιτρίνες
με σπουδαίους φωτισμούς
Το πάτωμα υπέφερε
από μυοσκελετικούς πόνους
το ταβάνι φαινόταν κάπου στο βάθος
του ορίζοντα
κι η κουζίνα θα έλεγε κανείς
πως ήταν ένας
απίθανος λαβύρινθος
απ' τον οποίον επέστρεφες πάντα
διψασμένος
και επομένως
έπρεπε να ξαναγυρίσεις
Στον κυρίως χώρο βρισκότανε
ένα μεγάλο τραπέζι συζητήσεων
το καταλάβαινε κανείς
εύκολα
από τη μία και
μοναδική καρέκλα
που επέτρεπε στον έναν
να πει τη γνώμη του στον έναν
κι έτσι να βγει
ένα
και μοναδικό
συμπέρασμα ως ποίημα του διαλόγου
Το πρώτο δωμάτιο είχε κλίση
άγνωστων μοιρών
πιθανώς τριών
και βάλε
οι οποίες
σε έστρεφαν αντίστοιχα και φανερά
στο παρόν, το παρελθόν
και το μέλλον
Το δεύτερο δωμάτιο
ήταν ολόισιο και
αισθηματικά ανέπαφο
θα 'τανε το δωμάτιο
των τελείως ξένων
που πιθανώς θα περνούσαν
κάτω στον δρόμο
κάποια ανήσυχα βράδια
Το υπόγειο έβλεπε αυτόν τον
γνωστό δρόμο
όπως
και τα πόδια αυτών των αγνώστων
κι έτσι είχε μια αίσθηση
πάγου
και καλοπέρασης
Σε όλους τους τοίχους
κρεμόταν
εκείνος
ο άνθρωπος
πλάι στο σιδερένιο χέρι
και την πόρτα
με τον ευγενικό αριθμό
είκοσι


Σημείωση Πολιτικού Μηχανικού: Το διαμέρισμα σχεδιάστηκε ακριβώς όπως περιγράφεται στις ανωτέρω γραμμές. Για την κάτοψη απευθυνθείτε στο ιπτάμενο γραφείο μου.