9.12.16
το ποτό μου
καίει

τα φρουτάκια γυρνάν
κανείς δεν κέρδισε
όσο κάθομαι εδώ
ώρες;
πάντα;
το ποτό μου
καίει

μπορώ να δω από μέσα του
αφού πάντα μοιάζει
με νερό -σαν νεράκι το πίνω-
κάψου γυναίκα!
με την μπάλα
ή τη διαφάνεια
με το άπιαστο μήλο
μπροστά κυρίες-μάρτυρες χτυπιούνται με κλαδιά
αφράτες μύγες
πεθαίνουνε
το ποτό μου καίει

πέφτω μέσα του
κι είναι
διαμερίσματα
αμάνικες φανέλες
ο φρέντυ μέρκιουρι ο γνωστός ταυρομάχος 
και κάτι
που ξέχασα να κάνω
ο μπαμπάς-νοσταλγός φυσικά
ο αδερφός-νεκροθάφτης
μια ανόητη
και το ποτό μου που
καίει 

και τρέχει
και πιάνει δουλειά
και αγωνίζεται
το ποτό μου
θυμάται τα νιάτα
θυμάται τον γλυκό ύπνο
το γλυκό νερό μου
παίζει στοιχήματα, κερδίζει
δεν πάει στη διανομή κερδών
ζωγραφίζει κτίρια
φωτογραφίζει κτίρια
θέλει να πιει
το ποτό μου
και με καίει
με καίει